ABCDE-*-'s profileAPICHON IS MY "BEST FRIE...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
APICHON IS MY "BEST FRIEND"เพื่อน รัก ของ กู ยัง ไง ก็ จะ ยัง เป็น เพื่อน รัก ของ กู ตลอด กาล
|
||||||
กลอน แบบหื่นๆมือขยับ จับบรรจงตรง ที่หมาย น้องว่าอาย กลัวเจ็บจึงขัดขืน น้องไม่เคย พี่ยังทำสุดกล้ำกลืน น้องยังตื่น บอกพี่เบา เขายังกลัว พุ่งกระฉูดน่าสยอง นองด้วยเลือด ช่างดุเดือดเสียงครางดังไปทั่ว โธ่น้องเจ็บ น้องปวด ไปทั้งตัว มาบีบมั่ว สิวหัวช้าง ข้างแก้มเรา ค่อย ๆ พี่ ยกเบา ๆ เขาจะตื่น เดี๋ยวห้องอื่นได้ยินจะสิ้นหวัง ค่อยๆ เอา ค่อยๆ เข้าๆ พี่ระวัง เสียงเตียงดัง ลูกๆ ตื่น อดพอดี ระทึกใจใครวะ เสียงน่าลุ้น ทำว้าวุ่นดื่นดึก คึกเต็มที่ โอ้ที่แท้ ข้างห้องเรา เก็บของยกทีวี แอบย้ายหนีค่าเช่าเท่านั้นเอง ใต้แสงไฟ เราสองต้องใกล้ชิด แนบสนิท ชิดแนบแน่น ทั้งแขนขา กอดอัดรัด ฟัดเหวี่ยงอยู่ทุกครา ใช้แล้วติด เป็นหนักหนา หมอนข้างเรา มีหญิงสาว กับชายหนุ่ม อยู่ในห้อง สองต่อสอง ชายจับแท่ง แกว่งให้สั่น ชายสั่งหญิง ให้อม ในปากพลัน หญิงดื้อรั้น ชายเร่งเร้า ด้วยอารมณ์ จับโคนไว้ เอาปลายแหย่ ให้เข้าปาก หญิงกระดาก หุบปากนิ่ง เอาหน้าก้ม ชายก็บ่น เหตุผลใด ถึงไม่อม ต้องขู่ข่ม ให้หายดื้อ กันหรือไร พูดดีดี ก็ไม่ฟัง ต้องบังคับ เอามือจับ ปากให้อ้า คว้าแท่งใส่ ใช้ปากอม เธอไม่เคย เลยหรือไง นี่ปรอท...วัดไข้ หมอ สาขาสเปน จงเจริญ *** I'm spainish ***
เรียนที่ มนุดสเปน มข. สุดแสนจะสบายสุดๆๆ
เรียนกะไม่หนัก เพื่อนกะแสนดี เข้าใจเค้าทุกอย่างเลย
เค้ายังไม่ได้ up load รูปเพื่อนๆสาขาสเปนเลย
เค้าคิดถึงเพื่อนเก่าๆมากเลยนะ
โทรมาคุยเล่นกันมั่งดิ เค้าว่างเสมอเลย
ไม่มีอารายจะ up เลยว่ะ
ปล. เอาไว่ว่างๆจะมาupใหม่ละกันนะ
คิดถึงเธอทุกทีที่อยู่คนเดียว ตะวันลับฟ้าเมื่อตอนเย็นๆ จะเป็นเวลาที่ใจหาย
ปลายท้องฟ้ากับแดดรำไร ฉันเหมือน ใจจะขาด ยังกังวล ห่วงใครบางคน ที่ไม่อาจพบและเจอ คิดถึงเธอทุกที ที่อยู่คนเดียว *ไม่เคยได้รู้ว่าเธอเป็นไง ข่าวคราวเงียบหายเมื่อจากกัน เธอมีใครมาแทนที่ฉัน แล้วเขาดีหรือเปล่า มีฉันไหม เวลาที่ฝัน หรือว่าลืมทุกเรื่องราว (ยัง) คิดถึงฉันหรือเปล่า เมื่ออยู่คนเดียว **ตั้งแต่ครั้งนั้นที่เธอไม่อยู่ ชีวิตดูเปลี่ยนไป ยังอ้างว้างยังเสียใจ เหลือเพียงแต่ความเงียบเหงา ยังคิดถึงวันที่ผ่าน วันที่มีแต่เรา แต่วันนี้มันว่างเปล่าเหงาจับใจ คิดถึงเธอรู้ไหม (ยัง) คิดถึงเธอทุกที ที่อยู่คนเดียว ปล. ชอบเพลงนี้มาก ๆ อยากให้เพื่อนๆร้องได้ทุกคนนะค่ะ
กลับบ้านแล้วจ้า เย้ เย้ เย้ ได้กลับมาบ้านแล้ว หลังจากที่ไปตกระกำลำบากที่ขอนแก่นมา
มีอารายจะเล่าให้พวกแกอ่านตั้งหลายเรื่อง แต่ แกก็รู้ว่า...เค้าเป็นคนขี้เกียจมากกกก
เออๆ เพื่อนถ้าจะติดต่อหาเค้านะ เค้ามี2เบอร์ นะ เลือกโทรตามเครือข่ายได้เลยนะ
one 2 call 018 876 8724
true move 085 850 4534
ตอนนี้เค้าเบื่อตัวเองมากๆเลย มีแต่เที่ยวกับเที่ยว กลางวันไปเรียนกะนอน กลางคืนก็..
on tourตลอดเลย โดยเฉพาะ rad กะ โอ2 ช่วงนี้ใช้เงินมากมาย จนไม่มีเงินจะกินข้าว
(ใครติดหนี้ก็รีบคืนซะ ถ้าใครมีเงินหน่อยก็มาเลี้ยงข้าวหน่อยนะ
 ) เพื่อนๆจ้า ว่างกะโทรมาเล่นด้วยกันบ้างนะ เค้ารู้ว่าบ้างคนกะไม่ค่อยมีเวลา บ้างคนกะเหงามาก
แต่เค้า แค่อยากให้พวกแกรู้ว่าเค้ามีเวลาให้แกตลอด24ชม. ถ้ามือถือมีตังกะโทรหานะ
คิดถึงตอนที่นั่งเรียนด้วยกัน คิดถึงตอนโดดเรียนด้วยกัน คิดถึงตอนกินข้าวด้วยกัน
เรา...ได้อะไรหลายอย่างจากการเข้าแถวเคารพธงชาติ
แม้...มหาวิทยาลัยจะเปิดเพลงชาติเสียงดังเพียงใด ก็ไม่ได้หมายความว่าเรากำลังยืนเข้าแถวกันเป็นห้อง เรา...รู้อะไร หลายอย่างจากกิจกรรมรักการอ่าน แม้...เราจะจดและบันทึกความรู้ในมหาวิทยาลัยจะมีมากมายเพียงไหน ก็ไม่ได้หมายความว่าเราต้องส่งอาจารย์ เรา...นั่งกิน ข้าวด้วยกันที่โรงอาหารแม้...โรงอาหารที่มหาวิทยาลัยจะใหญ่แค่ไหน ก็ไม่ได้หมายความว่าเพื่อนเราจะอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา เรา...เดินไป เรียนด้วยกันแม้...ตึกและห้องเรียนในมหาวิทยาลัยจะหรูหรายิ่งใหญ่เพียงไหน ก็ไม่ได้หมายความว่าเพื่อนเราจะนั่งเรียนอยู่ทุกคน เรา...พูดคุยเสียงดังโหวกเหวกเมื่ออยู่ในห้องเรียน แม้...ในมหาวิทยาลัยเราจะพูดคุยเสียงดังเพียงไหน ก็ไม่ได้หมายความว่าเพื่อนๆทุกคนจะได้ยิน เรา...กลับบ้าน ทุกเย็นหลังโรงเรียนเลิก แม้...บ้านเราจะอยู่ใกล้มหาวิทยาลัยเพียงไหน ก็ไม่ได้หมายความว่าเพื่อนที่อยู่ใกล้บ้านเราที่สุดจะได้กลับบ้านทุกวัน เรา...นัดไป เที่ยวกันในวันหยุด แม้...ใกล้ๆมหาวิทยาลัยจะมีสถานที่ท่องเที่ยวมากมาย ก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะนัดเพื่อนไปได้ครบทุกคน ถึงแม้กล้องดิจิตอลในมือถือเราจะมีความละเอียดสูงสุดถึง 10 ล้านพิกเซล ก็ไม่ได้ความว่า จะเก็บภาพเพื่อนๆได้ทุกคนพร้อมๆกัน เพื่อน คือ คนที่ไม่ต้องอยู่ด้วยกัน...ก็รักกันได้
ไม่ต้องเห็นกันทุกวัน...ก็รักกันได้ไม่ต้องหวานใส่กัน...ก็รักกันได้ แต่รักอยู่ฝ่ายเดียว...เป็นเพื่อนกันไม่ได้ เพราะเพื่อน...ไม่ได้เกิดมาพร้อมหน้าที่...อย่างคำว่า...พ่อแม่ ไม่ได้จบลงพร้อมหน้าที่...อย่างคำว่า...แฟน แต่เกิดจาก...การกระทำซึ่งกันและกัน จะอยู่หรือไป...ใช้ "ใจ" เป็นเกณฑ์ จะอีกกี่นาน...เพื่อนก็ยังเป็นทั้งรอยยิ้มและเสียงหัวเราะที่ไม่มีวันเลือนหาย เพื่อน คือ คนที่เรามั่นใจ อยากไปหามากที่สุด ไม่ว่าจะในยามสุขหรือยามทุกข์เพื่อน คือ คนที่เราไม่ต้องนอนร้องไห้ คอยโทรศัพท์ เพื่อนก็โทรมาหาฐานะ...ไม่ใช้ตัววัดว่าใครเหมาะจะเป็นเพื่อนใคร
หน้าตาไม่ใช้มาตรฐานบอกว่า ใครควรจะเป็นเพื่อนใคร แต่น้ำใจ...จะเป็นเครื่องชี้ให้เรารู้ว่า...ใครที่ควรจะเป็นเพื่อนเรา เพื่อน คือ คนที่แอบมาปรุงแต่งชีวิตเราซะจนกลายเป็นอาหารจานแปลก ทั้งหวาน ขม อมเปรี้ยว เดี๋ยวเติม ความห่วงใย เดี๋ยวใส่ความรักหมักเป็นความผูกพันจนได้ที่ สุดท้ายก็กลายเป็นอาหารจานดีที่ไม่มีผักชีโรยหน้า แต่ว่าเติมความจริงใจได้จนเต็มจาน เพื่อน...ก็เหมือนเสื้อตัวเก่งที่เราจะหยิบมาใส่ทุกครั้งที่เราต้องการความมั่นใจ ขอบคุณบทความดีๆจาก party นะจ๊ะ
ปล. อะกูคิดถึงเมิงมากๆ ทามไมบางครั้งกุยังคิดว่าเมิงยุกะกูตลอดเวลา
เมิงได้ทำให้กูได้รู้ว่าชีวิตเรามันสั้น ถ้าอยากทำอารายให้รีบทำซะ
ก่อนที่จะไม่มีเวลาได้ทำ
การจากไปอย่างไม่มีวันกลับ(2)หลังจากที่ได้คุยกะเพื่อนๆเสด เค้า เกด นัฏ ชายกลาง กะไปที่วัดช่วยจัดของเรื่อยๆ
ตอนเที่ยงกะไปหาเพื่อนๆ นั่งเล่นตุ๊กตากระดาษกัน ซะงั้นเลยยยย
--- ปล.ได้เล่นกะน้อง นานา ด้วยเด็กอะไรตาโต ชิบหาย ---
หลังจากนั้นไปเดินปที่วัด(ร้อนมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก)
หลังจากนั้นกะเปงขั้นตอนการเผาศพ ทำไมไม่รุ ตอนที่ขึ้นไปวางดอกไม้จัน
กลับไม่รุสึกอยากร้องไห้ซักนิดเดียวเลย เป็นความรู้สึกว่างเปล่า
เหมือนไม่มีไรเกิดขึ้นเหมือนว่าทุกอย่างยังเป็นเหมือนเดิมอยู่เสมอ
เหมือนว่า"อะ"ยังอยู่ไม่ได้รู้สึกเสียใจอะไรเลย แต่กลับเป็นว่าไม่มีความรู้สึก
ไม่ดีใจ ไม่เสียใจ ไม่หัวเหราะ ไม่ร้องไห้ ไม่มีอารมณ์ อะไรเลยยยยยย
แต่หลังจากที่ได้ดูศพกลับเห็นเป็นแค่ร่างที่ว่างเปล่า และไร้วิญญาณ
หลังจากงานเลิกกะไปเก็บของ และกะไปบ๊ายบายน้องนานา ด้วย....
และกะกลับขอนแก่นพร้อมอาจารย์ที่รัก(555)นั่งกันแบบสบายๆเลยนะ
วันที่19กะนอนค้างบ้านโบ๊ทตามเคย(กะเค้าไม่มีที่นอนนี้น๊าาาาาาาา)
ตอนเช้ากะตื่นประมาณ7โมงกว่าแวกะนอนต่อนเพราะเพื่อนๆยังไม่ตื่นกันเลย
ตื่นอีทีกะ10โมง อาบน้ำแต่งตัวและกะไปเอาหนังสือรุ่นที่โรงเรียนที่รัก
ปล.หนังสือรุ่นห่วยมากก แบบไม่มีอะไรจะมอบ
และกะไปหาซื้อของกะเจ เจ๊เน็ต จูน ที่ตึกคอมกะตลาด
แล้วได้กลับบ้านอีกทีกะตอนบ่าย2โมงครึ่ง
ตอนนั่งรถกลับบ้านคนเดียว ได้คิดอะไรคนเดียว ความรู้สึกเหงาก็เข้ามา
นั่งร้องไห้กับเรื่องที่เกิดอยู่คนเดียว คนที่นั่งบนรถกะมอง
"อีนี่เป็นอะไรว่ะ" "อีนี้เป็นบ้าป่าว ว่ะ"
ไม่ว่าไคจะคิดยังไงตอนนั้นนะไม่ได้แค่ใครเลย มัวแต่ยุกับตัวเอง
คิดถึงใครหลายๆคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิต แม้จะเป็นช่วงเวลาไม่นาน
แต่ก็ทำให้รู้สึกมีความผูกพันกับสิ่งๆนั้นมากเหลือเกิน
ตอนนี้ไม่ว่าแก จะอยู่ที่ไหนนะ เค้าจะยังคิดถึงแกเสมอนะ
ไม่ว่าแกจะคิดว่าเค้าเป็นเพื่อนสนิทแกรึป่าว เค้าไม่รู้ แต่เค้ารุ้แค่ว่า..
แกจะยังเป็นเพื่อนรักของเค้าเสมอ และตลอดกาล.....
นี่แหละความเสียใจ ทุกเรื่องราวที่เข้ามา ที่เจ็บและช้ำ จนทำให้ฉันมีน้ำตาแม้ว่าทรมานเท่าไหร่ ฉันเรียกมันว่าความเสียใจ แล้วเรื่องราวในวันนี้ ที่เกิดและมันกำลังกระทบใจของฉัน ก็สอนให้ได้เรียนรู้ใหม่ ในคำที่ฉันเคยเข้าใจ สิ่งใดที่เคยได้เจอกลายเป็นแค่เพียง เรื่องเล็กน้อยไปในพริบตา เสียงของเธอที่ร่ำลา ได้สอนให้รู้ว่า อย่าไปจำความช้ำที่มี นี่แหละคือความเสียใจ ความเสียใจมันเป็นอย่างนี้จำซะใหม่ ต้องเจ็บจนร้องไห้โดยไม่อาย ต้องช้ำทุรนทุรายขนาดนี้ ที่ผ่านมามองย้อนไป ลองคิดดูบางทีก็เสียดายน้ำตา แต่เธอทำให้ได้รู้ว่า ค่าของน้ำตามันคู่ควร กับการต้องเสียเธอ แม้ฉันยืนแทบไม่ไหว ก็อยากขอพูดอะไรสักนิดนึงถึงเธอ ขอโทษที่ไม่ดีเหมือนใคร และขอบคุณที่สอนให้เข้าใจ ว่าเรื่องที่เคยได้เจอมันก็แค่เพียง สิ่งเล็กน้อยที่เปลืองน้ำตา เสียงของเธอที่ร่ำลา ได้สอนให้รู้ว่า อย่าไปจำความช้ำที่มี นี่แหละคือความเสียใจ ความเสียใจมันเป็นอย่างนี้จำซะใหม่ ต้องเจ็บจนร้องไห้โดยไม่อาย ต้องช้ำทุรนทุรายขนาดนี้ ที่ผ่านมามองย้อนไป ลองคิดดูบางทีก็เสียดายน้ำตา แต่เธอทำให้ได้รู้ว่า ค่าของน้ำตามันคู่ควร กับการต้องเสียเธอ เจ็บวันนี้ทำให้รู้ว่า ค่าของน้ำตามันคู่ควร การจากไปอย่างไม่มีวันกลับ(1)วันนี้เป็นวันที่เรารู้สึกหวิวๆใจมาก เหมือนสูญเสียสิ่งสำคัญในชีวิตไปอย่างไม่มีวันกลับ
เค้าไปสกลฯตั้งแต่12.55 ไปที่อุดรก่อนมี เค้า เจ โบ๊ท แนน เชอร์รี่ โอ๊ต กิ๊ก แก๊บ(แฟนแนน)
ไปหาพวกต้นที่อุกร แล้วค่อยไปที่สกลฯ ด้วยกัน มีรวมกันที่ไปค้างกะ12 คนพอดี จากนั้น
กะมีญาติของ"อะ" ไปรับมาที่บ้านของ"อะ" ไปอนแรกแค่รู้สึกเศร้าใจเฉยๆ แต่พอลงจากรถญาติ
รู้สึกว่ามันเป็นเพียงแค่ฝันไปเท่านั้น ตอนที่ไปไหว้ศพ"เพื่อนรัก"แทบกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ เศร้าใจมากๆ
หลังจากนั้นพวกเราหะกินข้าวกัน แต่ทำไม่กินข้าวไม่ลงกะไม่รุวะ เป็นเบื่อๆอาหารไปเลย
ตอนเย็นกะไปช่วยทำของชำร่วย และกะอาหารเย็นกะกินอะไรไม่ได้ตามเคย เป็นไม่อยากๆ
เออ...ชุดนอนกะไม่มีต้องยืมคนอื่น(เลวมาก) กว่าจะนอนได้ต้องคุยโทรสับก่อนนอน
ไม่ต้องบอกกะรุว่าใคร รุสึกสบายใจขึ้นเยอะเลยนะ ท่ได้คุยกะคนอื่นบ้าง คลายเครียดๆ
เออ...ลืมๆบอกไปตอนที่กะลังทำของชำร่วย ได้นั่งฟังเชอร์รี่คุยกะหลวงพ่อ(ที่เป็นพ่อ"อะ")
ทำให้สบายใจได้มากเลยว่าเพื่อนเค้าไปสบายแน่นอน หมดห่วงได้บ้างเล็กน้อยงะ
พอตอนที่จะนอนกะต้องมีอะไรมาทำให้ไม่ได้นอนอยู่เรื่อย กว่าจะนอนได้กะดึก
นอนประมาณเกือยบตี3 ตื่น7โมงครึ่ง นอนน้อยมากกกกก
ตื่นมากะรีบอาบน้ำ เลยเพื่อนมากะประมาณ4โมงกว่าๆ .....
ปล.ติดตามตอนต่อไป ขี้เกียจพิมกะทันหันงะ
แล้วจะเล่าให้ฟังทีหลังนะ
....เพื่อนรัก....ต่อไปนี้คงไม่มีภาพวันเก่า
วันที่เราร่วมทุกข์สนุกสนาน จำต้องพรากจากไกลไปแสนนาน เพื่อนพบพานความสมหวัง...ที่ตั้งใจ แม้พรุ่งนี้จะโดดเดี่ยวและเปลี่ยวเหงา จะแสนเศร้าอ้างว้างสักเพียงไหน ขอให้รู้แม้เธอจะห่างไกล คำว่าเพื่อนอยู่ในใจตลอดกาล จะอีกกี่นาน...เพื่อนก็ยังเป็นทั้งรอยยิ้ม และเสียงหัวเราะที่ไม่มีวันเลือนหาย เพื่อนคือคนที่เรามั่นใจ อยากไปหามากที่สุด ไม่ว่าจะในยามสุข หรือทุกข์ ปล. วันที่ 17 พฤษภาคม 2550 เป็นวันที่เราต้องสูญเสีย"เพื่อนรัก"ไปอย่างไม่มีวันกลับคืนมาอีกครั้ง... อภิชน ศรีวิภักดิ์ ....มีผู้ชายคนหนึ่ง เค้าคอยช่วยเหลือเพื่อนอยู่เสมอ และเค้ายังเป็นที่รักของเพื่อนๆอีกด้วย
เค้ามีลักษณะเด่นที่ความสูง(มีน้อย..) แต่กะหน้าตาหล่อดีนะ(อันนี้พูดจิง ไม่ได้ล้อเล่น)
เค้ามีชื่อว่า... อภิชน ศรีวิภักดิ์ ...
อะ...เป็นเพื่อนคนหนึ่งที่เค้าสนิทมาก ถือว่า เป็นเพื่อนรักของเค้าบนโลกนี้ยังได้เลย
เป็นผู้ชายที่นิสัยดีคนหนึ่งเลยนะ เป็นเพื่อนที่เป็นเพื่อนจิงๆไม่เคยต้องทำให้เค้าเสียใจ
แล้วก็ยังคอยช่วยเหลือเค้า ไปรับ ไปส่งเวลาที่เค้าไม่มีรถ เป็นกระเป๋าตังเวลาไม่มีเงิน
เค้ายังมีเรื่องเกี่ยวกับแกที่ดีๆ อีกมากมายที่อยากเล่าให้คนทั้งโลกฟัง
อยากให้คนอื่นๆมากมายได้รู้ว่าจริงๆแล้วแกเป็นคนยังไง ชอบทำอะไรบ้าง
ชอบกินอะไร ชอบไปเที่ยวที่ไหนบ้าง
เค้ายังไม่ได้ทำตั้งหลายอย่างเพื่อแกเลยนะ เพื่อนรัก
ถ้าย้อนเวลากลับไปได้เค้าก็อยากทำสิ่งดีๆให้แกได้มีความสุข ไม่เถียงแกสักคำ
ถ้าแม้สิ่งเล็กๆน้อยมันจะทำให้แกมีความสุข และคอยอยู่ข้างๆเค้าตลอด
เค้าก็จะทำให้แกนะ "เพื่อนรัก"
วันนี้เป็นหนึ่งวันที่ทำให้เค้าได้รุว่าความทุกข์ของเค้า แค่การเอนท์ไม่ติดเป็นแค่ความทุกข์เล็กๆ
เมื่อเทียบกับความทุกข์ที่แกได้เจอ แต่ตอนนี้แกก็ไปสบายแล้วนะ "เพื่อนรัก"
วันนี้เสียใจมากจนพูดอะไรไม่ออก แค่จะคิดเป็นคำพูดยังยากเลย
แต่เพื่อ"เพื่อนรัก"
รอยยิ้มของเธอหายไปไหน
หัวใจ เธอหนักขึ้นหรือเปล่า เสียงหัวเราะของเธอเหมือนจะเบา และตาตาก็ไม่พราวเหมือนที่เคยเป็น เรื่องตาตลกไม่มีมาเล่า หน้าเศร้า ๆ มีมาให้เห็น ดูเธอทุกข์ใจกับหลายประเด็น และน้ำตาก็กลายเป็นสิ่งที่รู้เห็นขึ้นมา ไม่อยากเห็นเลยรู้ไหม ชินกับรอยยิ้มใส ๆ บนใบหน้า ยากเกินไม่ไหมถ้าจะขอเธอคืนกลับมา เอาชีวิตเอาความเริงร่า คืนมาเป็นของเรา เหมือนเก่าเมื่อวันวาน อาลัย เเด่เพื่อนรักที่จากไปอย่างไม่มีวันกลับ หลับให้สบาย เมื่อตื่นขึ้นชาติหน้าสัญญากับเรานะว่าจะกุมมืออุ่น ๆ เดินก้าวไปด้วยกัน
"เพื่อนแท้" คำนี้เราจะเก็บไว้ให้นายคนเดียว เหมือนที่เราเคยสัญญากันไว้ไง เราไม่ลืม
เอนท์ไม่ติด>>>เค้าเอนท์ไม่ติด<<<
อยากบอกแค่นั้นไม่มีอารมณ์upสเปซ ซะงั้น
ใครอยากรู้ความรู้สึกแบบนี้
"ลองเอนท์ไม่ติดดูซิ แล้วคุณจะติดใจ"
ปล. ไม่ต้องการความสงสาร แต่ต้องการเงิน
|
|
|||||
|
|
